Imre: "In de herfst van 2006 heb ik ervaren hoe dankbaar en simpel het is om de wereld een klein beetje mooier te maken. Ik was op reis door Tibet en ik werd getroffen door de grote hoeveelheid bedelaars op straat. Ze hadden een hele open en hartelijke gezichtsuitdrukking en het raakte me om die mensen zo op straat te zien bedelen. Hoe zou dat gaan in de winter? Toch wilde ik ze eigenlijk geen geld geven, omdat dat bedelen alleen maar bevordert (in het aangrenzende Nepal is bedelen om die reden ook verboden). Maar ik wilde toch wat doen, en dus zijn we toen met mijn reisgenoten naar een weeshuis gegaan met twee basketballen en een goed humeur. We hebben de kinderen erg vermaakt en we hebben ze de stoelendans geleerd. Bij ons afscheid lieten we nog wat geld achter voor medicijnen. 's Avonds in bed sloeg deze ervaring in als een bom: misschien wel voor het eerst in mijn leven had ik echt iets goeds gedaan... het was eigenlijk zo makkelijk en leuk om een verschil te maken. Ik besloot toen dat ik dit de rest van mijn leven wil blijven doen."

Henrik: “Waar ik vroeger vaak het gevoel had dat ik met mijn idealisme op een eilandje zat hebben een aantal persoonlijke ervaringen mijn ogen geopend. Daardoor ging mijn idealisme door de jaren heen steeds meer vergezeld van concrete actie. Dat begon in 2002 toen ik met het internationaliseringsproject Going Global van stichting Edukans naar India ben geweest om op mijn school verslag te kunnen doen van de waarde van onderwijsprojecten voor kansarmen. Ik ontmoette daar leeftijdsgenoten die met veel wilskracht en steun van anderen in staat waren hun eigen leven en dat van anderen enorm te verbeteren. Mijn school heeft voor die projecten uiteindelijk ruim €28.000,- opgehaald, voor mij het meest tastbare bewijs dat we ook hier in Nederland wel degelijk een verschil kunnen maken. En meer persoonlijk, ik ook!”

Geert-Jan: "Van jongs af aan is mij al geleerd om te geven om en aan je naasten. Toen ik jong was, wist ik niet wat geven was en ook niet wie je naasten zijn. Vanuit mijn opvoeding heb ik ook meegekregen dat iedereen zo zijn gaven en talenten heeft. Dat was dan al snel een excuus om te zeggen dat ik die niet had of dat die van mij niet geschikt waren voor het werk waarvan de wereld beter wordt. Mijn kwaliteiten liggen op financieel gebied en dat is nu eenmaal de wereld van het grote geld en die is niet bestemd voor de te verbeteren wereld. Naarmate ik ouder ben geworden en meer leed in de wereld om mij heen heb gezien, ben ik me ook gaan bedenken dat ik wel degelijk iets kan betekenen voor een betere wereld. Elke organisatie, hoe klein of groot, heeft financiële middelen nodig om zijn doel te bereiken. Kapitaal behoort niet voor niets tot de 3 productiefactoren. De mensheid heeft ooit een geld bedacht als ruilmiddel. Niet meer een kip voor 3 broden, maar goederen en diensten kopen voor munten en biljetten. Hiermee lijkt het dat geld voornamelijk een ruilmiddel is, maar het mooie van geld is ook, dat je het kunt weggeven in ruil voor niets, zonder dat het zijn waarde verliest. Heel simpel een klein bedrag in een collecte of al groter door het financieren van een project. Wat is geld waard als rijken steeds rijker worden en armen steeds armer? Met mijn functie in stichting Verbeter de Wereld hoop ik mijn kwaliteiten te gebruiken voor een betere wereld. Ik ben geïnspireerd door het enthousiasme waarmee Imre en Henrik werken. Ik geloof daardoor ook echt dat iedereen op zijn gebied de wereld kan verbeteren. Geven is daarbij heel belangrijk. Of het nu tijd of geld is."